Jongeren willen de wereld ontdekken. Ze maken vrienden, kiezen hobby’s, ontdekken hun talenten en zoeken uit wie ze zijn. Wat doe ik graag? Wat vind ik belangrijk? Waar heb ik behoefte aan? En welke plek wil ik innemen? Zo schrijven ze stap voor stap hun eigen levensverhaal.
Die ontdekkingstocht loopt niet altijd van een leien dakje. School, vriendschappen, veranderingen tijdens de puberteit, sociale media en verwachtingen kunnen veel vragen van een jongere. Soms raken ze de weg even kwijt. Gedachten blijven malen, emoties nemen de bovenhand of het vertrouwen in zichzelf wankelt. Dat kan zich op verschillende manieren uiten: sneller boos worden, onrust ervaren, zich terugtrekken of steeds harder proberen om alles goed te doen.
Bij Foliant kunnen jongeren terecht die zichzelf beter willen leren kennen, worstelen met stress, faalangst of perfectionisme, hun zelfvertrouwen willen versterken of steun zoeken bij moeilijke momenten. Ik richt me vooral op jongeren in het secundair onderwijs. Ook kinderen vanaf 10 jaar zijn welkom, omdat ieder kind in een eigen tempo groeit en zich ontwikkelt.
In een veilige, zachte omgeving krijgt de jongere ruimte om het eigen verhaal te vertellen. Samen verkennen we concrete situaties: wat gebeurt er, wat doet dat met je en wat heb je nodig?
We doen praktische oefeningen om gedachten, gevoelens, behoeften en reacties beter te begrijpen. Tussen de sessies door gaat de jongere aan de slag met kleine oefeningen en experimenten. Zo ontdekt die in het dagelijks leven wat helpt en wat bij hem of haar past. We bespreken de ervaringen en bouwen daarop verder.
Ik wil jongeren helpen meer overzicht en rust te vinden, hun talenten te ontdekken en met meer vertrouwen stappen te zetten. We werken aan manieren om met spanning, fouten en tegenslagen om te gaan, met ruimte om te dromen, uit te proberen en te groeien.
Ik kijk voorbij labels en etiketten, met aandacht voor het eigen verhaal van de jongere: wie ben je, wat houdt je bezig en wie kan je ondersteunen? Zo zoeken we samen wat jij nodig hebt om verder te schrijven aan jouw levensverhaal. Doorheen de jaren heb ik weliswaar een specialisatie ontwikkeld in hoogsensitiviteit, introvertie, hoogbegaafdheid en beelddenkende (ofwel ruimtelijk-visueel ingestelde) kinderen en jongeren. Daarnaast ben ik gespecialiseerd in stress, faalangst en perfectionisme.
Ook steun voor ouders en omgeving
Opvoeden en een jongere begeleiden op zijn of haar levenspad brengt ook vragen en onzekerheden met zich mee. Hoe begrijp je wat er speelt? Hoe bied je steun en geef je tegelijk ruimte? En wat doe je wanneer je kind het moeilijk heeft?
Daarom bied ik tijdens het coachingstraject ook ondersteuning aan ouders en plusouders. Die ondersteuning kan zich ook richten op grootouders, leerkrachten en andere betrokkenen op school. Samen verkennen we hoe zij de jongere kunnen bijstaan, met aandacht voor de vragen en behoeften die zij zelf ervaren.
Een betrokken omgeving waarin een jongere zich gezien en gesteund voelt, helpt om te groeien. Zo werken we aan meer begrip, verbinding en ruimte om stap voor stap een eigen weg te vinden.
***
Wij herkennen onze dochter niet tijdens deze examenperiode: ze studeert rustiger, gedecideerder en maakt op sommige momenten beslissingen, die ze een aantal maanden geleden nooit zou gemaakt hebben. Naar een mondeling examen gaat ze niet meer al sidderend en bevend en huilend van de angst, maar eerder rustig (uiteraard zijn er kleine zenuwen, maar dat is niet meer dan normaal) en ook hier gedecideerd er het beste van te maken. Als een examen wat minder ging, is ze even gefrustreerd, maar ze blijft niet hangen in dat gevoel en draait de knop om. Heel knap om zien hoe ze er nu mee omgaat.
Alvast bedankt voor jou ongelooflijke hulp.
***
Ik wou je graag nog laten weten, hoe fijn ik het ook vond voor ons als ouders. Je coacht niet alleen het kind, maar ook de ouders. Ik merk gewoon dat L. het ook wel nodig had om het eens van een ander te horen dat hij er mag zijn en dat hij meer dan ok is. L. houdt niet zo van dit soort gesprekken en bij jou was het ongedwongen, maar anderzijds was er ook geen andere afleiding mogelijk. Dus een zeer welgemeende dankjewel!
***
We hebben de afgelopen examenperiode een heel andere dochter gezien. Ze ‘flipt’ minder tijdens de examens, is rustiger en geeft ook aan wat ze wel/niet nodig heeft. Soms geeft ze aan dat ze gewoon nood heeft aan een knuffel.