Over kleine gelukjes

Vandaag viel het me op dat ik al even geen blog meer geschreven heb. Vreemd eigenlijk want het eerste half jaar van 2021 schreef ik elke 2 weken een verhaal (ach ja, weer zo’n zot plan). Bovendien was 2021 een jaar waar heel wat opportuniteiten op mijn pad zijn gekomen dus ik heb eigenlijk elke dag wel iets te vertellen.

“Over kleine gelukjes” verder lezen

De complexiteit en rijkdom van je eigen polariteit

1 juli. De eerste dag van de grote vakantie. De tijd waar iedereen een beetje gas terugneemt, terugblikt én vooruitkijkt. Het afgelopen half jaar is een rollercoaster geweest op vele vlakken. Hard gewerkt als bevlogen ambtenaar. Mijn kinderen gecoacht in hun schoolwerk. Mijn bijberoep opgestart. Mijn eerste eigen webinars gegeven, gratis en ter inspiratie van andere ouders en leerkrachten. Ik voel en weet dat ik een missie heb in deze wereld. Dat ik meer wil doen dan gewoon hier zijn, mijn kost verdienen en de dagen zien voorbijgaan.

“De complexiteit en rijkdom van je eigen polariteit” verder lezen

Corona: het virus dat me vleugels gaf

13 maart 2020. De verjaardag van mijn intussen overleden grootmoeder. Een vrijdag. Een dag waarop ik samen met enkele collega’s meeging naar het kabinet van minister Somers om te kijken wat dat coronavirus zou betekenen voor de dienstverlening van de Vlaamse overheid en de lokale besturen. Ik was eerder toevallig in het centrum van de bedrijvigheid beland. Toevallig meegegaan met 2 collega’s om even de sfeer op te snuiven.  Het draaide ietwat anders uit. Misschien bestaat toeval niet?

“Corona: het virus dat me vleugels gaf” verder lezen

Coaching: mijn ontsnappingsroute voor een burn-out

Daar zat ik op een maandagochtend in oktober 2019. Ineengedoken. In een hoekje in de living. Kapot. Leeg. Ik kon alleen maar wenen. Liters tranen zijn er uit mij gevloeid. Nooit gedacht dat er zoveel water ineens uit een mens kon komen. Ik heb me nooit zo eenzaam gevoeld als toen. Jaren heb ik ervoor gevreesd te belanden waar ik nu zat. Ik heb een echtgenoot die een burn-out gehad heeft. Ik kende de symptomen. Mijn huisarts had al vaak gewaarschuwd dat ik moest opletten. Mijn mama had ook al gezegd dat ik voorzichtig moest zijn en niet teveel hooi op mijn vork moest nemen. Menig leidinggevende had ook al aangegeven dat ik aan een (te) hoog tempo leefde en moest leren loslaten (daar is dat lelijke woord weer).

“Coaching: mijn ontsnappingsroute voor een burn-out” verder lezen